Jak planować, budować, promować i prowadzić obiekty minigolfowe, które zarabiają. Pisze zespół Mini Golf Lab.
Co trzeba zrobić, żeby jeden obiekt zamienić w powtarzalny format na sprzedaż.
Praktyczny poradnik, jak ściągnąć lokalnych gości bez przepalania pieniędzy.
Kioski, rezerwacje i drobne automatyzacje, które dają zespołowi więcej czasu dla gości.
Jak z pomijanego narożnika centrum handlowego zrobiliśmy flagową atrakcję centrum rozrywki o powierzchni 5000 m².
Liczby, układ i wczesne decyzje, które przesądzają o tym, czy obiekt się zwróci.
Minigolf kryty i plenerowy w porównaniu: sezon, koszty, przychody i goście oraz powód, dla którego budujemy tylko pod dachem.
Projektowanie dołków i zakątków, które ludzie chcą fotografować, bez efektu sztuczności.
Osiemnaście dołków, bar i olbrzymi dołek z diabelskim młynem w pierwszej dzielnicy Wiednia.
Rezerwacja terminów i bilety opłacone z góry, które ograniczają kolejki i niestawiennictwa w obłożone wieczory.
Dziewięć, osiemnaście, a może coś pomiędzy: jak dopasować liczbę dołków do przestrzeni i ruchu.
Plan startu, który zapełnia pierwszy tydzień i buduje rozpęd od pierwszego dnia.
Systemy, standardy i procedury, dzięki którym można prowadzić więcej niż jeden obiekt, nie tracąc klimatu.
Jak zaprojektowaliśmy i zbudowaliśmy pełny kryty obiekt minigolfowy w Rydze, zaczynając od gołego betonu.
Grafiki, szkolenia i przepływ gości, dzięki którym obłożone wieczory pozostają pod kontrolą.
Ruch, demografia i testy, które pokazują, czy miejsce się sprawdzi.
Drobiazgi, które z jednorazowej wizyty robią stałą cotygodniową rezerwację.
Austriacki Der Standard odwiedził naszą wiedeńską realizację i nazwał dołek z diabelskim młynem ostatnim bossem.
Dlaczego pole na codzienne tłumy powstaje inaczej i o co zapytać przed zakupem.